بخشهايي از جملات سرمربي استقلال با خبرگزاريها ، پس از بازي :

* ما در بازی مقابل پرسپولیس دو هدف داشتیم؛ نخست اینکه بازنده نباشیم و اختلاف 9 امتیازی خود با تیم پرسپولیس را حفظ کنیم و دوم اینکه به پیروزی برسیم. (پارس فوتبال)
* ما به هدف اصلی خود که نباختن بود رسیدیم. شاید تساوی با باخت فرقش یک امتیاز باشد اما عوارض باخت می تواند به تیم ضربه بزند. (پارس فوتبال)
* وقتي تيمي بازي برده را با مساوي تغيير مي‌دهد مثل اين مي ماند كه باخته است. (پارس فوتبال)
* اين هوادارها بردن پرسپوليس رو بيشتر از قهرماني دوست دارن، يعني شمايي كه اومديد استقلال اينو نمي‌دونيد؟ آره آقاي اكبرپور؟
* تعويض اجباري به دليل مصدوميت و خستگي بازيکنانمان داشتيم و در تعويض سوم عليزاده را به ميدان آورديم تا از پرتاب هاي اوت بلندش استفاده کنيم که متاسفانه با يک اشتباه پيروزي را از تيم گرفت . ( آريا )
* علیزاده را هم به این خاطر به میدان فرستادیم که با مهاجمان پرسپولیس بجنگد و اگر صاحب اوت شدیم از پرتاب های بلندش استفاده کنیم. (پارس فوتبال)
* روی یک حرکت بچگانه گل خوردیم و بازی برده را مساوی کردیم. روی این اتفاق هیچ مربی نمی تواند اظهار نظری داشته باشد و پیش بینی کند که با اتخاذ تدابیر لازم بازیکنش مرتکب اشتباه نشود. (پارس فوتبال)
* در نيمه‌ دوم بسيار بهتر از حريف بازي كرديم و بازي را در دست گرفتيم. شايد مالكيت توپ دست پرسپوليس بود اما، تيم ما بهتر عمل كرد و حتي دو موقعيت يكي صد درصد و ديگري 80 درصد هم داشتيم كه از دست رفت و مي‌توانستيم با گل‌هاي بيشتري پرسپوليس را شكست دهيم. ( همشهري آنلاين)
* اگر بازیکنانمان از فرصت ها استفاده می کردند باید پرسپولیس را با چهار گل شکست می دادیم.( مهر )
* در رختكن استقلال چه گذشت؟(چیا فؤادی – پارس فوتبال)

* به ترکی و کمک هایش تبریک می گویم. آنها عملکرد خوبی داشتند در عین حال آنها در دو مورد مرتکب اشتباه شدند که از بابت آن گله مندم نخست خطای دروازه بان پرسپولیس روی آرش برهانی که به اعتقاد من باید او را اخراج می کرد و دوم حرکت مهاجمان پرسپولیس پیش از اعلام ضربه پنالتی. علیزاده پس از پایان بازی مدعی بود که مهاجمان پرسپولیس او را شارژ کرده اند به همین خاطر مرتکب خطای پنالتی شده است. (پارس فوتبال)
* حقيقي در صحنه اي كه روي برهاني خطا كرد بايد اخراج مي شد. پنالتي مازيار زارع هم بايد تكرار مي شد. بعد از اينكه او پنالتي زد پژمان نوري وارد محوطه جريمه شد كه اين خلاف قانون است. (پارس فوتبال)

سابقه بازيهاي اين دو تيم بيانگر آن است كه تيم موفق ، تيمي است كه از لحاظ روحي نسبت به حريف برتر باشد ، اما آيا امير ، بازيكنانش را از لحاظ روحي براي اين مسابقه آماده كرده بود ؟ آيا مربي اي كه هدف اولش نباختن است مي تواند روحيه برد را به تيمش القا كند ؟
امير به دو دليل نمي خواست بازنده باشد :
1 – حفظ ركورد شكست ناپذيري در داربي
2 – ترس از عوارض پس از شكست
همين دو دليل به همراه دوگانگي افكار او در مورد نحوه بازي حريف باعث شد كه بازيكنان استقلال در نيمه اول كاملا سردرگم باشند . برگ برنده پرسپوليس در اين بازي حضور وينگادا بر روي نيمكت بود . قلعه نوعي نمي دانست كه پرسپوليس قرار است با افكار پيرواني در زمين بازي كند يا با افكار وينگاداي تازه وارد .
قلعه نوعي در نيمه دوم به اين واقعيت رسيده بود كه پرسپوليس براي برد تلاش مضاعفي از خود نشان نخواهد داد ، پس سعي كرد تا تيمش را تا حدودي از لحاظ روحي تقويت كند . بازيكنان استقلال اما وقتي به گل رسيدند باز هم به عقب كشيدند اما اين خواست آنها نبود بلكه سر مربي تيم اينگونه مي خواست و اگر به چند مسايقه اخير اين دو تيم دقت كنيم ، مي بينيم كه همواره استقلال پس از گل ، بازي تدافعي را از خود به نمايش مي گذارد .
نكته جالب ، صحبتهاي تناقض گونه پس از بازي قلعه نوعي است كه مي خواهد به هر دليل ممكن خود را تبرئه كند . هدف اصلي خود در اين بازي را برد عنوان مي كند ، از اينكه نباخته خوشحال است ( اما بروز نمي دهد ) و از اينكه نبرده ، ناراحت است .
صحبتهاي او پس بازي تنها توجيهي است بر ترس و اشتباهات او . آيا او موقعيتهاي طلايي و صد در صد پرسپوليس در نيمه دوم را نديد ؟ پس چگونه است كه او ادعا مي كند كه مي بايست با 4 گل پرسپوليس را شكست مي داديم ؟
قلعه نوعي سعي مي كند در كنفرانس مطبوعاتي هوش سرشار مربي گري خود را به رخ خبرنگاران بكشد ، و از تاكتيكهاي حريف و شناسايي آنها صحبت كند . او حتي به اين هم بسنده نكرده و شروع به تخريب تيم حريف مي كند و گل آنها را نتيجه يك اشتباه بچه گانه مي داند !!!( كمي به عقب بر مي گرديم . صمد مرفاوي و ناصر حجازي كه هر بار پس از بازي سعي در رفع اتهام از خود داشتند . مرفاوي يك بار باشگاه حريف را متهم كرد كه ميليونها تومان پول را به مربي اي دادند كه زير توپ كشيدن را به بازيكن ياد دهد و مرتبه ديگر در كنفرانس مطبوعاتي 12 امتياز برتري تيمش را به رخ همگان مي كشد . حجازي هم سعي داشت ضعف هاي خود را با يك فلاش بك به پرسپوليس دهه 40 ، پنهان كند !!!)
اما وينگادا هيچگاه از اشتباه بچه گانه دروازه بانش كه منجر به گل حريف شد ، صحبت نمي كند در حاليكه قلعه نوعي شروع به تخريب عليزاده و حتي اكبر پور مي كند ، بازيكني كه استقلال يك سوم گلهاي خود در اين فصل را مديون اوست .
حالا نوبت به توجيه تعويضهاي او مي رسد . هدف از حضور عليزاده ، كمك يه مهاجمين در حمله ، استفاده از اوتهاي بلند و كمك به مدافعان عنوان مي شود . اين در حالي است كه امير يك فوروارد بلند قامت خود را از زمين بيرون آورده و به جاي او فوروارد ديگري را جايگزين مي كند ،در حاليكه در اين دقايق استقلال بيشتر چشم به ضد حمله ها دارد . قلعه نوعي براي فرار از انگ دفاع مطلق ، به جاي قرار دادن يك دفاع تخصصي ( بخوانيد هادي شكوري ) در زمين ، عليزاده را به ميدان فراخواند تا با توجه به خطرناك بودن آسمان محوطه جريمه استقلال ، از قامت بلند او استفاده كند ، چه اگر او اعتقاد به تقويت خط حمله تيمش داشت ، مي توانست از عباسفرد با انگيزه استفاده كند .
دست آخر او به داور هم رحم نمي كند و اذعان مي دارد كه دروازه بان حريف مي بايست اخراج مي شد ، و قبل از پنالتي هم بر روي عليزاده خطا شده بود در حاليكه تصاوير تلويزيوني چيز ديگري را نشان مي داد .
پس از بازي از بازيكنانش مي خواهد كه همه چيز را فراموش كنند اما چند روز بعد نظرش در مورد داوري عوض مي شود و ادعا مي كند كه علاوه بر اخراج دروازه بان پرسپوليس ، ضربه پنالتي پرسپوليس به دليل حضور پژمان نوري ، قبل از زدن ضربه ، مي بايست تكرار شود در حاليكه تصاوير تلويزيوني نشاندهنده آن است كه نوري فبل از ضربه دقيقا روي خط طولي محوطه جريمه حريف است .

و ...

قلعه نوعي دوست دارد داربي را ببرد ام مي ترسد كه ببازد .
قلعه نوعي دوست دارد كه حمله كند اما تيمش را به دفاع مي برد .
قلعه نوعي بازيكنانش را دوست دارد اما وقتي به دلخواه او عمل نمي كنند آنها را در مقابل ديدگان همه توبيخ مي كند .

امير ، ژنرالي است كه روز داربي تبديل به يك سرجوخه مي شود .